Twee mannen in een elektrisch bootje. Was de Mercedes stuk? Een beetje. Het raam van de bestuurder kan niet open. En er zit geen airco in. Dan is een bootje toffer. We dobberen over de prachtige grachten van Amsterdam, die vanaf het water het mooist zijn, en het gesprek kabbelt voort.

Technologie is eng

Tot niet zo lang geleden was technologie vooral vooruitgang. Een telefoon waarmee je ook nuttige dingen kunt doen! Een website waarmee je naar andere websites kunt zoeken! Een e-mail-account met ongelimiteerde opslag! Allemaal fantastische dingen. De laatste jaren begint er helaas een nare bijsmaak aan technologie te zitten. Veel toffe features gaan ten koste van je privacy. Al je data blijk je niet alleen met Google te delen maar ook met de Amerikaanse overheid. En naast privacy gaat het natuurlijk ook om veiligheid: een natuurpark in Afrika vraagt z’n bezoekers om geotagging uit te zetten als ze foto’s maken zodat stropers de lokatie van de neushoorns niet kunnen achterhalen.

Technologie is ook mooi

Maar technologie is ook prachtig. Dankzij ongelooflijke uitvindingen zoals tekstherkenning via je camera kunnen blinden ineens lezen waar ze zijn. Ze kunnen foto’s maken van gezichten omdat de telefoon ze vertelt waar de gezichten in beeld zijn. Vasilis was bij een prachtige presentatie van Robin Christopherson die niet kan wachten op een zelf-rijdende auto. Voor blinde mensen is dat géén dystopie. In tegendeel. Vasilis was blij dat hij deze presentatie heeft gezien. Hij begon namelijk bijna genoeg te krijgen van de tech-wereld.

Tegenwoordig lig ik op de Rozengracht tegenover 120

Linken naar dingen

Links zijn uniek voor het web. Ze zijn fantastisch. Dankzij links kan je een goed artikel delen met vrienden die hierin geïnteresseerd zijn. Vroeger kon dit niet. Alle oude artikelen uit papieren tijdschriften zijn voorgoed verdwenen. Je hebt ze wel gelezen maar kan ze nooit meer terugvinden. Nieuwe diensten als Blendle laten je wel linken naar papieren artikelen, maar het werkt niet echt. Als je geen lid bent van de club krijg je slechts de eerste alinea te lezen. Terwijl we juist gedetailleerder willen linken! Je wil bijvoorbeeld naar een stukkie tekst wat je geselecteerd heb kunnen linken.

Schrijven

Het is makkelijker om naar dingen te linken als je ze goed gestructureerd hebt. Bovendien worden dingen ook beter als je ze structureert. De artikelen van de vader van Vasilis werden beter nadat hij HTML leerde. MS Word geeft je de mogelijkheid om teksten vorm te geven. Als mensen die mogelijkheid hebben, dan gaan ze dat doen in plaats van een goed stuk schrijven. Dat is ook de filosofie achter de vele distraction free tekst editors die er tegenwoordig op de markt zijn. Eigenlijk is het bizar dat WYSIWYG-editors nog steeds als feature verkocht worden. Bizar? Nee, krankzinnig.

HTML is toch een API?

API

Peet hoopt nog steeds op het ware semantische web. Maar wat dat precies is blijft wat vaag. Misschien is het er daarom nog niet? Of is het er wel? In de vorm van HTML en RSS? RSS is volgens Peet een bedreigde diersoort, en niet alleen omdat veel mensen het niet snappen. Er is iemand die vindt dat hij het patent er op heeft. En dat we hem allemaal geld moeten geven als we er gebruik van maken. Inderdaad een hele goede reden om het nooit meer te gebruiken. Het open web, zoals het verzonnen is door Tim Berners-Lee is om deze reden bewust vrij van patenten. En daardoor zo’n doorslaand succes.

Ik ben nooit een visionair geweest

Zijn we klaar met innoveren?

Toen de iPhone uitkwam dachten we “eindelijk”. We zaten al jaren te wachten op zo’n ding wat gewoon doet wat je wilt. Het was niet gewoon een kekke gadget, het was een verrijking van het leven. Dit was ware innovatie, groots, invloedrijk. Alle dingen die we tegenwoordig zien zijn vooral kleine verbeteringen voor niches. Op een “slim” horloge kan je bijvoorbeeld direct zien dat je altijd mail hebt. Is dat écht een verbetering? Niet zo extreem als de iPhone in elk geval. En kan je het innovatie noemen dat we straks geanimeerde reclameborden kunnen zien op de gevels van beschermde stadsgezichten met onze Google Glass? Er valt over te discussieren.

Eendjes

We kabbelen wat voort langs eendjes. We hebben het nog over de briljante presentatie van Maciej Cegłowski over het feit dat onze huidige startup-cultuur gebaseerd is op “Investor Storytime”: de belofte dat online reclame ooit zo slim zal zijn dat er fortuinen mee verdiend gaan worden.

We zitten in een boot en hebben geen aantekeningen.
We stellen ons even voor, zodat de mensen die ons niet kennen weten wat dit filmpje eigenlijk is.
Vasilis gaat volgend jaar ook les geven in contentstrategie. Hij vind het maar moeilijk, vanwege de inhoud.
Peet is heel erg thuis in de contentstrategie wereld, dus biedt aan om wat tips te geven.
Peet heeft zijn aantekeningen in de tas zitten, maar kan er niet bij, dus Vasilis bijt het spits af.
Vasilis vertelt over een presentatie op een congres in Düsseldorf. De betreffende presentator (http://2014.beyondtellerrand.com/speakers/robin-christopherson) was blind en gaf Vasilis een mooi inzicht in hoe techniek en data erg behulpzaam kan zijn, terwijl wij het bijvoorbeeld vaak hebben over de privacy gevolgen van techniek.
We kijken even hoe we moeten varen want dat is toch iets anders dan in de Mercedes. Al was het maar vanwege de route.
Privacy lijkt toch een belangrijk onderwerp te zijn bij nieuwe technieken. Vasilis neemt Google Glass als voorbeeld waar privacy een belangrijk onderwerp is. Peet vind het fascinerend hoe dat voor andere technieken meer vanzelf sprekender is.
De gevolgen van al die informatie ‘weggeven’ is zo erg verborgen door de diverse dienstverleners. Daarom lijkt het moeilijk om de gevolgen te overzien.
Denk bijvoorbeeld aan al je foto’s op sociale media en cloudplatformen zetten. Dat kan later ook gevolgen hebben, bijvoorbeeld door de introductie van nieuwe toepassingen zoals gezichtsherkenning.
Een mooi voorbeeld hoe techniek in de weg zit en zelfs een directe bedreiging vormt, is het foto’s maken van bedreigde diersoorten met moderne camera’s en smartphones. Zo vraagt een Afrikaans park of mensen hun GPS uit willen zetten om zo de locatie van de neushoorns te verbergen (http://www.africansafarico.com/geo-tagging/).
Eigenlijk is dus anderen ‘meeslepen’ in jouw data het meest bezwaarlijke. Vasilis zal ongetwijfeld regelmatig getagged worden door studenten, zonder dat hij dat weet.
Peet hoorde van een NS wedstrijd waar kunstenaars en mensen gevraagd werden om hun werk te ‘geven’ om op de zijkant van treinen te plakken. Dat vonden kunstenaars maar raar, dat zou dus gratis werk maken en weggeven.
Op de een of andere manier geld dat dus niet voor de hele bos informatie die mensen de hele tijd weggeven. Dus wanneer wordt iets wat jij maakt waardevol?
Het zou dus interessant zijn dat data met mate weggegeven wordt, of dat je controle erover heb. Veel bedrijven vragen ook gegevens die ze niet nodig hebben, zoals hotels met een kopij van het paspoort van hun gasten, of de bootjesverhuurder die een geboortedatum vraagt. Waar hebben ze dat voor nodig? Je kan overigens ‘nee’ zeggen, maar dat staat er meestal niet bij.
We hebben het even over Blendle.nl een krantenartikel-website waar je artikelen kan kopen. Vasilis vind de werking van de links in de sociale media maar irritant, want hij kan alleen kijken als je betaald.
Peet haalt toch even zijn aantekeningen erbij. Intussen zien we een gondel.
Hoe zou je nou eigenlijk zo goed mogelijk naar stukjes content kunnen wijzen. Met weblinks kom je een heel end, pagina’s in eBooks zijn \geen ding’, maar beide zijn eigenlijk niet precies genoeg. Peet en Vasilis zouden eigenlijk willen dat je super precies kan linken en dus delen. Vasilis heeft een scriptje op je website waar dat bijvoorbeeld wel kan. (we horen ook de cruise boot op het IJ vertrekken)
We hebben een goede dag gekozen voor onze vaart. Vasilis vertelt over zijn zeilreis en hoe verbrand hij was. Deze vaartocht is toch wel erg fijn en maakt allerlei herinneringen los bij Vasilis.
Peet is als creative consultant altijd opzoek naar de reproduceerbaarheid van het creatieve proces en hoe je dat los kan maken. Vasilis vind het maar onzinnig. “Je moet gewoon effe normaal doen en dan komt creativiteit vanzelf” is natuurlijk te kort door de bocht en wat nu als het niet werkt? Peet vertelt over zijn speciale notitieblok.
Vasilis is nog steeds heel blij met het geven van lessen. “Ik had nooit het zakenleven in moeten gaan, want geld kan me geen fuck schelen”. Peet vraagt Vasilis of lesgeven niet idealistisch als totale tegenhanger van commercie. Dat is volgens Vasilis niet zo. Hij laat studenten zien hoe ze succesvol kunnen zijn, door hun te motiveren in het vak.
Sommige dingen zijn volgens Peet zo futile om te maken, dat hij denkt dat je sommige dingen beter niet moet maken. Zowel Peet als Vasilis starten om iets te proberen hun eigen projecten en experimenten. Vasilis denkt dat het misschien toch fijn is om voor een klant te werken, maar de workshops die hij geeft zijn ook leuk.
Houd Vasilis zich ook bezig met de toekomst en welke technieken daar belangrijk bij zijn. Op de opleiding van Vasilis leren mensen niet hoe programmeertalen in elkaar zitten, maar ze leren techniek toe te passen, zodat ze aan de slag kunnen. HTML en het web zoals we dat nu kennen is volgens Vasilis over 5 jaar nog hetzelfde, maar docx (Word) zal over 10 jaar niet meer te openen zijn.
Peet vertelt over de structuur van grote documenten en hoe ze opgeslagen worden in XML. Peet is heel erg aanhanger van een semantische taal zodat je redactionele principes kan automatiseren. Bijvoorbeeld een schrijver automatisch weet in welke structuur hij of zij een artikel kan schrijven.
Vasilis heeft zijn vader leren HTML’en om zijn wetenschappelijke artikelen online te zetten. Daardoor ging de vader van Vasilis ook nadenken over de structuur van zijn documenten, waardoor zijn artikelen beter werden! “Mijn vader deed eigenlijk niet aan structuur”. iaWriter is wederom een mooi voorbeeld van een programma waar je nadenkt over de structuur en je verhaal en niet over de opmaak.
En plots liggen we stil midden op een kruispunt en kletsen wat over de voordelen van varen en hoe de postbode weet hoe hij post moet brengen naar een woonboot. “Tegenwoordig lig ik op de Rozengracht tegenover 120”.
Peet hoopt nog steeds op het ware semantische web, maar wat dat precies betekent is best vaag. Je zou volgens Peet tegen documenten aan moeten kunnen programmeren, zoals je dat voor een database doet. Volgens Vasilis kan dat al: “HTML is toch een API?”.
RSS is volgens Peet een bedreigd diersoort aan het worden. Mensen verlaten het RSS concept door een patent wat al een hele tijd geleden is uitgevonden. Kleine bedrijven die RSS toepassen kunnen door softwarepatenten het onderspit delven, zeker als het zo achteraf gebeurd. Volgens Vasilis moet alles open zoals het web open is. We het even over patenten.
We worden ingehaald, maar dat zagen jullie al. en we zijn in de tussentijd op de terugweg.
Patenten lijken soms heel onhandig te zijn. “Oh ja, weet je dat ding wat intussen heel populair is geworden? Ja, daar moet je nu voor betalen”. De regels zijn niet echt heel handig op dit moment. Er zijn zelfs rechters die enorm populair zijn vanwege hun voorkeur voor patenteigenaren.
Belangenverstrengeling doen ze niet moeilijk over in Amerika.
Peet wilt dat nostalgie een verdienmodel krijgt. Er zijn veel oude series die hij nog graag kijkt, maar dat kan nu alleen illegaal, of heel toevallig. Vasilis vind Youtube een mooie bron van nostalgische filmpjes zoals Tom & Jerry. Alles achter elkaar kijken is heerlijk, maar ook een beetje afleidend voor andere activiteiten.
Arduino’s zijn erg populair tegenwoordig. Volgens Peet kom je op die manier erachter dat dingen uit elkaar kunnen en gemaakt kunnen worden.
Vasilis vraagt zich af of we klaar zijn met innoveren. Hij ziet voorlopig nog niet zo’n moment als de revolutie van de iPhone.
We zijn over iemand heen gevaren… Vasilis steekt even zijn arm onder de boot. Het moet tegen de klok in opgelost worden.
Voor de iPhone wachtte we al een tijd op de innovatie, daar was een impliciete behoefte. Zo’n oerbehoefte ziet Vasilis op dit moment niet. Peet vertelt over de Google Glass en wat dat in de toekomst zou brengen. Vasilis ziet eigenlijk niet wat het oplevert, of hoe het ons leven verrijkt.
Peet wordt plots super boos over alerts van telefoons en Apps. Hij ergert zich daar enorm aan. Zowel Peet en Vasilis zijn het er in elk geval over eens dat horloges het niet worden. “We willen alleen de boot niet missen”.
Sommige innovatie ontstaat doordat er mogelijkheden ontstaan die er niet eerder waren, maar echt een echte behoefte die vervult wordt is ver te zoeken vooralsnog. “Ik ben nooit een visionair geweest”.
Innovatie wordt soms ook gedreven vanuit een businessmodel die eigenlijk alleen klantjes nodig heeft. “Maar of mensen daarop aan het wachten zijn … Marketeers zijn daarop aan het wachten”.
Volgens Peet gaat het om wederwaarde, dus is iets wel waardevol genoeg om je waardevolle data aan te ‘geven’. Volgens Peet is Gmail en Google slechter geworden, hoe kan dat nou?
Een leestip van Vasilis is een presentatie van Maciej Cegłowski (http://idlewords.com/bt14.htm) waar Maciej vertelt hoe bedrijven geld verdienen met de belofte van maat-advertenties. Niet iedereen vind advertenties erg, maar wel als ze niet relevant zijn.
We worden kort afgeleid door heel schattige eendjes.
Peet gelooft niet het model van adverteren. Volgens hem heeft niemand belang bij targeted adverteren. Vasilis en Peet willen eigenlijk weer eens met Jeroen Verkroost praten over adverteren en geld verdienen over content.
Vasilis maakt zich sinds hij docent is minder druk over de dingen waar hij zich druk over maakte toen hij nog in het bedrijfsleven zat. Misschien zijn dingen ook minder belangrijk geworden omdat we zelf alles netjes geregeld hebben.