Een wat chaotische aflevering dit keer. We vinden het te lang geleden dat we naar de wasstraat zijn gegaan, en intussen heeft het maanden geduurd voordat we deze aflevering eindelijk eens online plempen. Maar hier is ie eindelijk dan. We komen tot het inzicht dat toffe dingen tof zijn, we verheugen ons over leuke en vriendelijke dingen, we worden blij van hypotheses, we verbazen ons over designers die kunst willen maken. En we hebben panne.

Leuke dingen zijn leuk

Vasilis geeft altijd een moralistische wending aan verhalen. Uiteindelijk zal en verhaal, hoe mooi ook, er op neer komen dat er iets mis is met web design. Zo niet dit keer. Vasilis vertelt gewoon een verhaal over vrienden worden van de Hortus, en een gesprek, zonder bijbedoelingen of nut, over Capibara’s. Leuke dingen zijn leuk, en dat is genoeg reden om het er eens over te hebben
Bekijk hier alleen dit fragment

Gezellige dingen zijn gezellig

Waar zijn de kunstenaars?

Via wetenschappelijke onderzoeks- en flierefluitmethodes komen we uit bij het idee dat we de invloed van kunstenaars missen op het web. Misschien. Momenteel is al het onderzoek wat er gedaan wordt op het web design-driven, gebaseerd op nut. Kunstenaars kunnen natuurlijk ook onderzoek doen naar dingen die in eerste instantie slechts nutteloos lijken. Vasilis denkt dat dit wel eens zeer interessante bevindingen kan opleveren. Maar op hetzelfde moment gruwelt hij van alle domme rotzooi waar originele designkunstelaars mee aankomen.

Zijn patronen saai?

Maar wat dan? Als we niet meer origineel mogen zijn, wordt het dan niet nogal saai? Moeten we echt alleen werken met bewezen patronen? Zo zwart-wit is het natuurlijk niet. Uiteraard moeten we er altijd naat streven om dingen beter te maken. Maar dat is iets anders dan iets maken wat we nog nooit gezien hebben. En net zoals dat je niet origineel moet zijn vanwege de originaliteit, moet je niet innoveren omdat innovatie nu eenmaal hip is. Je moet innoveren als er echt behoefte is aan innovatie.
Bekijk hier alleen dit fragment

Alle bedrijven lijken op den duur te veranderen in financiele instellingen

Worden alle bedrijven evil?

Grote bedrijven worden evil. Niet allemaal, maar het is toch een opvallend patroon. Succesvolle bedrijven beginnen met het leveren van een goede dienst, en daar verdienen ze goed mee. Dat is fijn. Maar op een gegeven moment merk je dat de aandacht verslapt. In plaats van complete focus op de dienst komt er een complete focus op geld, waarbij omzet belangrijker is dan wat dan ook. Alle bedrijven lijken op den duur te veranderen in financiele instellingen. Niet echt een branche die bekendstaat om zijn klantgerichtheid.

We willen te veel weten

Een goed gesprek over context brengt Peet er toe om te mijmeren over het nut van sensors. Willen we eigenlijk niet te veel weten van mensen? Willen we niet te veel afleiden uit de info die we via sensors ophalen? Kunnen we, in plaats van van alles aan te nemen, niet beter gewoon vragen wat mensen willen? Zijn mensen niet veel beter gediend met een nuttige set optionele instellingen bij een website dan met zogenaamd slimme automatische settings? Maar, misschien zijn mensen wel helemaal niet zo uniek, en zijn we meer als mieren. In dat geval kan je natuurlijk best wel wat aannames doen.

Meer

En verder hebben we het over nerds die toffe dingen willen maken terwijl anderen evil shit bedenken die je er mee kunt doen. We hebben het over het verschil tussen bedrijven die ons geld willen en bedrijven die onze data willen. De auto sputtert. We praten nog eens na over de prettige live viewing van aflevering 28 bij Design Thinkers in Amsterdam. We babbelen over context en aannames en hebben tot slot panne, midden op een kruispunt.

Reageren

Hier wil je natuurlijk op reageren. Dat kan. Bijvoorbeeld via onze twitter-accounts: @vasilis en @peetsneekes. Of in de tijdlijn van de audio:

Daar zie je een lampje branden. Dus we nemen op.
We hebben beide de aantekeningen digitaal, we kunnen namelijk niet schrijven.
Vasilis heeft pas geleden een pennetje gewonnen waarmee je op een iPad kan schetsen.
Vasilis: “Dat pennetje emuleert een vinger, handig”
Dit is wasstraat 29, de auto is weer vies. Het is echt te lang geleden. Het is twee juni.
Het is prachtig weer, maar wel koud (15 graden).
Wasstraat #28 was wel erg leuk, ook dat we een sneakpreview hebben gedaan. Vasilis: “Leuke dingen zijn leuk”.
Gisteren zijn Vasilis en Kiki vriend geworden van de Hortus.
Tegenwoordig kan je bij Artis ook naar de Capibaras kijken. Of zoals Peet het noemt: “de KPI-Bara”.
Bij het kijken naar de Capibaras zag Vasilis een man die de Capibaras heel leuk vond. Hij had ze ook op zijn landgoed in Brazilië
Capibaras blijken flinke beesten. “Kleiner dan een labrador en groter dan een tekkel”. Alleen in Brazilië waren ze vies volgens de man bij de Artis.
Vasilis was verheugt door dat leuke verhaal, zonder moraal, gewoon tof.
Peet heeft af een toe een periode dat hij geen nieuws kijkt of luistert, maar leuke positieve kennis. Ook veel boeken over kennis.
Kennis kan je natuurlijk ook negatief maken, door te kijken hoe kennis verkeerd gebruikt word. Maar Peet leest blijkbaar neutrale kennis in boeken.
Vasilis vind in de wetenschap hypotheses tof. Het gaat om een idee en om te controleren of het idee klopt of niet, beide antwoorden zijn goed.
Peet vind de per ongeluk uitkomsten van wetenschap ook zo leuk. Serendipiteit heet dat.
Vasilis had het daar over Beyond Tellerant in Dusseldorf. Het ging over dat we de invloed van kunstenaars missen in het web.
Wij bekijken als designer dingen heel praktisch, dus als het geen nut heeft, dan onderzoeken we het niet verder. Dat kunnen kunstenaars juist wel doen, want voor hen is ‘het nut’ niet persé een overweging.
De conclusie van Vasilis is of we eigenlijk wel de invloed van kunstenaars nodig hebben. Dat leid blijkbaar tot grootse websites met onmogelijke navigatie.
Dat zie je vaak bij websites van musea, waarvan de designers denken dat ze kunstenaars zijn.
Veel kunstenaars en creatieve mensen hebben de drang naar ‘originaliteit’, volgens Peet.
Designers zou eigenlijk niet de aandrang moeten hebben om ‘origineel’ te zijn. Eigenlijk zijn patronen daarin veel handiger.
Peet krabbelt gelijk terug, want iconen zijn typische voorbeelden van patronen die eigenlijk opnieuw bekeken zouden moeten worden.
De interactieontwerpers vond dat gevestigde patronen gebruikt moesten worden en niet onderzocht hoefde te worden, omdat het een patroon is.
Peet heeft heeft nogal een tering hekel aan dat kortzichtig gedrag. Dat heeft als resultaat dat er geen schot komt in het web, niets wordt beter, alles wordt hetzelfde. Zonde!
Zou budget blokkerend zijn voor innovatie? Moet je het niet gewoon doen?
Je mag uitgaan van goede patronen, dat staat buiten kijf. Op zoek blijven naar verbetering is belangrijk.
Peet “Als je erachter komt dat iets goed werkt, dat betekend nog niet dat het niet te verbeteren is”.
Vasilis ziet dat we inderdaad steeds beter moeten, nieuwe patronen om het web beter te maken om responsive mogelijk te maken.
Vasilis: “Elke website die we opgeleverd hebben is eigenlijk al een beetje verouderd”. “Een website lever je niet meer op, die verbeter je telkens”
Er blijven veel valkuilen waarin je kan vallen als je denkt dat bezoekers iets fijn vinden omdat alle websites het zo doen of hebben. Je moet blijven valideren en testen.
Je moet niet innoveren om te innoveren. “Design/ UX is eigenlijk pas goed als het onzichtbaar is”
Het automagische gevoel is het omdat je het gewend ben, of omdat het gewoon goed gemaakt is.
Peet had pas geleden ‘last’ van een patroon in een ebook wat lijnjes en kleurtjes had voor een kopje, dat leken wel linkjes, maar dat was het eigenlijk niet. Helaas werkte dat niet.
Dingen doen omdat het kon is ook niet altijd goed, zoals lijntjes onder links weghalen, of vervangen met een heeeel subtiel kleurverschil. Rare dingen.
Rare dingen hebben we gedaan in het proces van uitvinden. Dat is goed. Oud werk bekijken is leuk.
Vasilis moest lachen om een disclaimer die hij een tijd gelden maakte, waar alles vervangen was met ‘bla’.
Bestaat er eigenlijk ook een copy-media-query, voor een speciale vormgeving van hetgeen wat je wilt copieren? Er zijn in elk geval scriptjes.
We zijn weer uitgekomen bij marketeers, we zijn vast in de buurt van IJburg.
We grijpen nog even terug naar Wasstraat 28, of grote bedrijven evil zijn en of mensen daar invloed op hebben.
Volgens Peet worden bedrijven niet express evil worden. Evil is een actieve rol.
Peet: “Ha haa! We gaan een sikje laten groeien en rode mantels aantrekken”.
Bedrijven kan dingen op een zeker moment niets meer schelen, ze verliezen de menselijke maat. Het is in elk geval moeilijk om niet evil te worden.
Als het product van een bedrijf veranderd van een goede dienst of product leveren aan klanten, maar om winst maken wordt een bedrijf vanzelf minder goed.
Google veranderd gewoon de betekenis van ‘wat is goed’, waardoor ze met meer dingen wegkomen.
Peet verteld over de lancering van de nieuwe Google zoek-roep, wat betekend dat de machine constant luistert, waar mensen een heel moeilijk gevoel over krijgen.
Volgens Vasilis vinden de nerds bij Google al die techniek gewoon geweldig, ze denken niet na over de gevolgen.
We kopen daarom ook producten van Apple. Zij willen alleen maar al ons geld, data dat vinden ze niet belangrijk.
Google vind ons geld niet belangrijk, maar de gegevens van mensen. Wij zijn het half fabrikaat voor Google.
We zijn inmiddels in de wasstraat, Peet haalt de camera van de auto. Vasilis hannest met de auto die aan het sputteren is.
Het is niet zo heel erg druk vandaag, vanwege het lekkere weer.
De auto heeft hikkups … dat is niet handig ..
We nemen de basis-was vandaag en we pinnen.
Blijkbaar hebben alle wasstraat-medewerkers oortjes in om met elkaar te kletsen.
Met aandacht kijken we naar de was-mensen, ze maken op een bepaalde manier schoon.
We zitten in de wasstraat, dus feedback vooral in de sneak-preview.
We hebben bij Design Thinkers Group, in Amsterdam voor acht of tien man de vorige wasstraat bekeken.
Met dank aan Marieke. Vasilis was verrast dat het zo leuk was.
Er was een echt leuke discussie met de aanwezigen. Erg fijn!
Vasilis vind het verschikkelijk om naar zichzelf te kijken, maar wel leuk om naar de kijkers te kijken.
We hebben ook nog reacties gekregen uit Groningen, waar zeker vier mensen zitten die ook een screening willen organiseren. :-)
Het was echt super leuk. We gaan het niet elke keer doen, maar zeker wel vaker.
Peet: “Ja, het was net zoals meer gezellige dingen gezellig zijn” Vasilis: “Ja, leuke dingen zijn leuk”.
Blijkbaar laat Twitter niet zoeken tot meer dan een maand terug, wat jammer is, want dan vinden we ook geen reacties van lang geleden.
Search is eigenlijk een van de leukste services van twitter, maar met zo’n beperkte search is het niet handig.
Je kan blijkbaar wel je totale archief van al tje tweets downloaden. Met een mooi, goed vormgegeven HTML site-je.
Twitter heeft best goede designers, heel goede zelfs. Cennidd Balls sprak over context op het web.
De conclusie was: context is een situatie, geen apparaat.
Context kan van het ene moment op het andere veranderen, zoals als je baas binnenloopt als je het net over hem hebt.
De manier waarop we tegenwoordig omgaan met context klopt niet, zoals het hebben van een mobiel.
We hebben nog niet de sensors om het wel goed te doen.
Peet vind dat een haakje over de vraag of we alles moeten detecteren.
Er zijn een hele boel producten die erg veel informatie verzamelen van mensen tijdens het browsen. Om zo jouw voorkeur te bepalen.
Vasilis gaat de weg af, want de motor pruttelt. Alles onder controle.
Die voorkeuren worden gebruikt om productenaanbod aansluit bij jouw behoeften.
Het gedrag in metingen vatten en daaruit conclusies trekken is volgens peet nog te kort door de bocht.
Een betere en vriendelijkere manier van mensen goed bedienen is vragen wat je wilt, op dit moment. Als voorbeeld vertelt Peet over de Amazon App en de website.
Amazon kijkt natuurlijk naar alles en laten ook alles zien op een pagina.
Bedrijven met dat soort slimme software proberen minder content te tonen. Alleen relevante content.
Peet gebruikt de App omdat hij besluit om zichzelf te inspireren, gewoon de keuze voor te leggen.
Vasilis heeft een voorbeeld waarin dat niet persé werkt. Bijvoorbeeld door een dialoog, dat is niet altijd handig.
Peet heeft daar het antwoord op. Pas acteren als mensen een keuze maken.
Volgens Vasilis zijn mensen als mieren, erg voorspelbaar. Net als hij van de weggaat als de auto hapert.
We liggen stil midden op het kruispunt. Peet springt uit de auto om te duwen.
De stuurbekrachtiging is ook uitgevallen, dus alles gaat zwaar.
We duwen even verder op de stoep.
Nou, we stoppen er maar mee, dat was het voor deze keer, doei!