Goed genoeg

Bestaat er iets als goed genoeg of moet je altijd voor de hoogste kwaliteit kiezen. Deze vraag rijst nu er meer en meer retina schermen op de markt verschijnen waarbij foto’s met een twee keer zo hoge resolutie er fantastisch uitzien. Vasilis vraagt zich af of foto’s die anderhalf keer zo groot zijn er misschien ook gewoon goed uitzien. Er zijn meerdere dingen die bijdragen aan een goede user experience: schoonheid is er een van, snelheid is een andere.

Snelheid

Twitter heeft de hele architectuur achter zijn site omgegooid waardoor hij vele malen sneller is geworden. En terwijl we over de snelheid van Twitter praten komen we vast te staan in de file. We keuvelen nog wat door over het nieuwe beleid van Twitter waarbij ze eigenlijk ook willen bepalen hoe tweets er uit gaan zien in native apps van derden. Waarom zouden ze dat toch willen?

In de file

We staan inmiddels stil. We hebben het wat over SEO, dat daar toch zulke domme en slechte dingen mee gedaan worden. En over dat het zo fijn is om met dedicated redacteuren te werken. Vasilis kijkt eigenlijk nooit naar video’s en dat zorgt er voor dat we wat mijmeren over verschillende mogelijke formats. Uiteindelijk komen we er op uit dat video, voor wat wij doen, toch wel het beste format is maar dat het consumeren van video veel beter kan.

Uit de file

Al rijdend, reeds, hebben we het over campagnes en content. Wat Peet betreft zouden er geen campagnes moeten zijn online, geen advertenties tussen de content door, volgens Peet kan dat veel beter. Vasilis noemt dit een conflict tussen marketeers en ux. Advertenties zouden ook eerlijker moeten zijn, geen gelul over hoe fantastisch alles wel niet is. Of kan je eerlijkheid niet verwachten in de marketing en de politiek?

Reacties

Reageren kan natuurlijk via onze twitter-accounts: @vasilis en @peetsneekes. Of in de tijdlijn van de audio:

Het is vrijdag de 13de, dus we rijden heel voorzichtig naar de wasstraat… of niet?
Dit is de 16e wasstraat en we beginnen waar we de eerste wasstraat ook hebben opgenomen. In het immer pittoreske Osdorp
We steken van wal met een technisch verhaal en of content perfect moet zijn, of is ‘goed genoeg’ ook goed genoeg?
We hebben het over o.a. het Retina display, met dubbel zoveel puntjes dan een normaal scherm per vierkante centimeter.
Plaatjes op Retina schermen zijn minder mooi, omdat ze niet een dubbel hoge resolutie hebben. Het Internet heeft dus een extra resolutie erbij gekregen.
Daar zijn oplossingen voor, Vasilis legt uit.
Dat betekend dus wel dat plaatjes op websites vier keer zo groot zijn.
Zijn die dubbel zo grote plaatjes eigenlijk wel nodig? Moeten alle plaatjes wel zo groot worden?
Dus voor mensen met een duur beeldscherm wordt het Internet dus lelijker!!
Dus wanneer en hoe zou je die hoge resolutie plaatjes weergeven? Vasilis heeft daar wel een ideetje over.
Vroeger hadden ze bij TV daar ook een trucje voor.
Voor wie wordt zo’n hoge resolutie nou echt zichtbaar?
Waarom is het Retina scherm eigenlijk geïntroduceerd? Wat proberen ze eigenlijk te bereiken?
Wat heeft die verdubbeling nu voor gevolg voor bijvoorbeeld Apps, magazines en websites over mobiele verbindingen?
Browsers gedragen zich tegenwoordig anders. De pagina’s wachten nu ook tot alles is ingeladen. Maar twitter heeft zich bedacht.
Misschien vind Twitter het web ook belangrijker. Ze lijken via de API de andere Apps aan het afknijpen.
Het plannetje achter het gedrag van Twitter is dat ze willen dat de banners tussen de tweets komen, maar iemand van Twitter had het veel mooier geformuleerd.
Inmiddels staan we praktisch stil in de file onder het Bos en Lommer plein.
Peet heeft als experiment een blocker plugin gebruikt om javascript te blokkeren, waardoor soms website helemaal niet laadde, met als resultaat een wit scherm.
Wat zijn echte redacteuren eigenlijk fijn! Dat zijn echte vaklui die mooie content ontstaan op het Internet.
Wat is eigenlijk de meerwaarde van een redacteur? Maarten Kappert had een heel fijne infographic gepost die dat heel handig uitlegt.
We staan best stil hier. We denken dat we de wasstraat nog even voor wat het is.
Je moet dus content maken voor mensen. Dat lijkt logisch, maar dat gebeurt niet altijd.
Veel bedrijven zenden en zijn enorm verkoop gericht. Dat kan best averechts uitpakken.
Laten we het nog even hebben over het gedrag over onvakkundige SEO en marketing mensen. Resultaat: mensen die oneindig lang zitten op de eerste pagina (eigenlijk afhakers).
Google zegt ook “Schrijf maar voor mensen”, maar ook google werd misbruikt door onvakkundige SEO mannetjes.
Waarom kijkt Vasilis eigenlijk de wasstraat niet op video?
Misschien moeten we video op een andere manier aanbieden, of juist alleen als tekst aanbieden, in plaats van video?
Het maken van een artikeltje is toch iets moeilijker dan een gesprek opnemen. De vorm is blijkbaar erg belangrijk. Je moet ook onderzoek doen.
De wasstraat is natuurlijk ook veel gezelliger dan een stukje tekst. En natuurlijk is het ook makkelijker en we mogen foutjes maken.
Het kijken van video online is op de een of andere manier ook moeilijker dan televisie kijken. Waar zou het dan in zitten?
Vasilis schetst hoe ze in huize Van Gemert oplossen. Iets met klote muziek en “Gehgehge” en samen gebruiken ze twitter om online video’s te sharen.
De Google Q en Apple TV zijn daar misschien ook antwoord op. Airplay kan natuurlijk ook heel makkelijk video streamen naar een televisie zodat je makkelijk samen video kan kijken.
Vroeger was er ook Joost, waarmee je sociaal televisie kon kijken, op afstand. Zodat je makkelijk kon delen hoe het overhemd van Matthijs van Nieuwkerk vloekt met het decor.
Misschien zijn we nu er klaar voor om het kijken van leuke videos samen te doen en te delen. Dat heet tegenwoordig de ‘second’ screen.
Dat doet Vasilis ook met zijn vrienden. Samen Youtube kijken vanaf iPhones.
We wachten even op de mensen die niet overreden willen worden.
Nog een leuke discussie over campagnes en content. Peet snapt niet wat campagnes moeten in een online wereld.
Mensen zouden eigenlijk op een veel natuurlijkere manier moeten laten inspireren om fijne merken te vinden. Relevantie speelt daarbij een andere rol.
Wat betekend dat eigenlijk voor je content als je daar zomaar advertenties en campagnes tussen zet. Dat werkt volgens ons een beetje storend.
Dat geld voor content producenten die bijvoorbeeld van opbrengsten van banners leven. Moet de waarde misschien ergens anders gehaald worden?
Er lijkt een conflict te zijn tussen content makers en dienstverlening en markteteers, of user experience en marketing.
Misschien moeten geldschieters op een veel zachtere manier ter sprake komen in jouw content?
In Smashing magazine staat er na de eerste alinea een banner over het smashing boek. Dat werkt wel storend, misschien zou je het op een andere manier moeten oplossen.
Misschien moet een schrijver zo’n verwijzing naar het boek verwerken in zijn verhaaltje. In America doen een aantal contentmakers dat ook.
Met een waardevolle relatie van de contentmaker met een sponsor of adverteerder kan je dus relevantere publieke aanbieden en hogere effectiviteit van de advertentie bieden.
De oprechtheid van advertenties en commerciële verhalen mist ook een beetje volgens Peet, dat voelen mensen en kijken of lezen de advertentie dan ook niet.
Een barrière van content makers voor het verwerken van adverteerder informatie, kan ook je content beïnvloeden. Je wordt voorzichtiger.
Wij zijn ook voorzichtiger over onze klanten, want al onze klanten zijn geweldig! Dus voor ons geld dat eigenlijk niet.
Wij zijn daar eigenlijk niet gevoelig voor. Wij hebben geen adverteerders. Maar als dat wilt, kom maar op met je advertenties!
We zijn weer in Osdorp en dat was um. Tot snel!